De term flammkuchen verwijst naar een dunne hartige taart afkomstig uit de Elzas (Frankrijk) en de regio Baden (Duitsland). In het Frans noemt men het ook wel “tarte flambée”.

Het gerecht bestaat uit een zeer dun uitgerold brooddeeg, dat wordt besmeerd met crème fraîche of kwark, en belegd met fijngesneden uien en spekblokjes. Vervolgens wordt de flammkuchen op hoge temperatuur gebakken, traditioneel in een houtoven. De naam “flammkuchen” verwijst naar de vlammen waarmee de oven werd verhit – vroeger gebruikte men dit gerecht om de temperatuur van de oven te testen vóór het bakken van brood.

Concreet voorbeeld :
Voor een klassieke flammkuchen rol je het deeg flinterdun uit, bestrijk je het met dikke room, verdeel je er uienringen en voorgebakken spekjes over en bak je het geheel op hoge temperatuur tot de randen krokant en goudbruin zijn. Serveer direct, vaak op een houten plank, in stukken gesneden.

Het woord flammkuchen verwijst dus zowel naar de vorm (een dunne hartige taart) als naar de bereidingswijze (korte, hete baktijd met eenvoudige, smaakvolle toppings). Tegenwoordig bestaan er ook creatieve varianten met bijvoorbeeld champignons, kaas of zoete toppings zoals appel en kaneel.

Zie ook : broodbodem, dunne taart, bakken op hoge temperatuur.